Lokalizacja:
Watykan
Czas zwiedzania:
30 minut
Dlaczego warto tu przyjść?
Plac św. Piotra to architektoniczny i inżynieryjny majstersztyk, w którym wielka barokowa iluzja optyczna współgra z religijnym uniesieniem i filmową tajemnicą. Niezależnie od tego, czy przychodzisz tu z powodów religijnych, dla zachwytu nad liniami Berniniego, czy z mapą śladami Illuminatów – rozmach tego placu po prostu zapiera dech w piersiach.
Jak dotrzeć do Placu św. Piotra?
Aby szybko i łatwo dotrzeć na Plac Świętego Piotra, najlepiej skorzystać z rzymskiego metra. Najbliższa stacja to Ottaviano na linii A. Po wyjściu ze stacji czeka Cię 15-minutowy spacer w dół ulicą Via Ottaviano, która prowadzi prosto do celu.
- Metro: Wybierz czerwoną linię metra A i wysiądź na stacji Ottaviano. Ze stacji przejdź pieszo ulicą Via Ottaviano, przejdź przez plac Piazza del Risorgimento, a następnie idź ulicą V. di Porta Angelica. Po kwadransie dotrzesz do Placu św. Piotra.
- Autobus: Wiele autobusów zatrzymuje się bardzo blisko Watykanu. Linie 40 oraz 64 to popularne autobusy, które dowożą turystów w okolice Watykanu z głównego dworca Roma Termini. Wysiądź na przystanku Cavalleggeri/S. Pietro niedaleko Auli Pawła VI.
- Pieszo: Jeśli zwiedzasz centrum Rzymu, dojście do Placu św. Piotra z okolic Zamku Świętego Anioła zajmie około 15 minut ulicą Via della Conciliazione.
Na co zwrócić uwagę?
Kolumnada Berniniego
Poszukaj na placu dwóch małych, okrągłych płyt z napisem Centro del Colonnato między obeliskiem a fontannami. Stań na jednej z nich i spójrz na kolumnadę – cztery rzędy kolumn idealnie się pokryją.
Egipski obelisk bez hieroglifów
W przeciwieństwie do innych rzymskich obelisków, ten nie ma na sobie żadnych egipskich znaków. Na jego szczycie umieszczono brązowy krzyż, w którym według legendy ukryto relikwię Krzyża Świętego.
Fontanny Maderna i Berniniego
Na placu szumią dwie identycznie wyglądające fontanny. W rzeczywistości dzieli je ponad pół wieku historii. Północną zaprojektował Carlo Maderno, a Bernini, budując plac, musiał stworzyć na południu jej symetryczną kopię.
Bazylika św. Piotra
Najważniejsza świątynia chrześcijaństwa zamyka perspektywę placu. Spoglądając na nią, zobaczysz potężną, monumentalną kopułę projektu Michała Anioła, która dominuje nad całą panoramą Rzymu.
Zwiedzanie Placu św. Piotra
Plac św. Piotra w Watykanie jest otwarty dla zwiedzających całą dobę i nie wymaga kupowania biletów. Wstęp na plac jest bezpłatny
Najlepsze pory dnia na uniknięcie tłumów turystów to wczesny poranek (do 09:00) lub późne popołudnie (po 18:00).
Gdzie ruszyć dalej?
Plac św. Piotra to brama do serca Watykanu. Stąd Twoje kroki powinny prowadzić w dwa kluczowe miejsca.
180 m / 2 minuty pieszo
Muzea Watykańskie
1000 m / 15 minut pieszo
Plac Świętego Piotra (Piazza San Pietro)
To jeden z najbardziej rozpoznawalnych i spektakularnych placów na świecie, zaprojektowany w XVII wieku przez geniusza baroku, Gian Lorenza Berniniego. Przed architektem postawiono karkołomne zadanie: musiał stworzyć przestrzeń, która pomieści gigantyczne tłumy wiernych, a jednocześnie nie zasłoni fasady monumentalnej Bazyliki św. Piotra. Bernini wybrnął z tego po mistrzowsku, nadając placowi kształt potężnego owalu.
Zwróć uwagę na otaczającą plac, gigantyczną kolumnadę. Składa się ona z 284 potężnych kolumn ustawionych w czterech rzędach, a nad nimi, na balustradzie, góruje 140 posągów świętych. Co ciekawe, ta architektura ma głębokie przesłanie symboliczne. Bernini zaprojektował kolumnadę tak, aby przypominała dwa wielkie, otwarte ramiona Kościoła, które dosłownie wyciągają się, by ogarnąć i przytulić wiernych z całego świata.
Przyjrzyj się wysokiemu na ponad 25 metrów egipskiemu obeliskowi, który stoi w samym centrum. To autentyczny monolit z XIII wieku p.n.e., który do Rzymu sprowadził szalony cesarz Kaligula. Pierwotnie zdobił on pobliski cyrk Nerona – miejsce, w którym ginęli pierwsi chrześcijanie, w tym św. Piotr. Przeniesienie tego giganta o wadze ponad 300 ton w obecne miejsce (w 1586 roku) było logistycznym cudem tamtych czasów. Pracowało przy tym 900 ludzi i 140 koni, a papież zagroził karą śmierci każdemu, kto wyda z siebie jakikolwiek dźwięk podczas podnoszenia kamienia.
Dla fanów literatury Dana Browna obelisk oraz otaczający go bruk to kolejny, obowiązkowy punkt na rzymskiej Ścieżce Oświecenia (znanej z „Aniołów i Demonów”). Jeśli szukasz rzeźby Berniniego związanej z żywiołem Powietrza, nie patrz w górę na kolumnadę. Spójrz pod nogi. Wokół obelisku, bezpośrednio w bruku, wkomponowano 16 marmurowych, owalnych róż wiatrów. Odszukaj tę o nazwie West Ponente (wiatr zachodni), która przedstawia ona anielską twarz wydmuchującą strumienie powietrza. To właśnie tam kryła się kolejna wskazówka w sercu Watykanu.