Piazza del Popolo

Dlaczego warto tu przyjść?

W przeciwieństwie do wąskich, urokliwych uliczek Centro Storico, Piazza del Popolo daje oddech. To idealne miejsce, by poczuć wielkomiejski, a zarazem historyczny rozmach dawnego Rzymu. Warto tu przyjść dla widoku rzymskich dachów barwionych przez zachodzące słońce na pomarańczowo-złoty kolor.

Jak dotrzeć na Piazza del Popolo?

Aby dotrzeć na Piazza del Popolo w Rzymie, najwygodniej skorzystać z metra (Linia A) i wysiąść na stacji Flaminio, która znajduje się tuż przy placu. Możesz także dojechać tu autobusem lub przespacerować się z historycznego centrum.

• Autobus: Wiele linii (w tym 61, 89, 160, 490, 495, 590, 628) zatrzymuje się na przystanku tuż przy placu – Piazzale Flaminio.
• Tramwaj: Linia 2 zatrzymuje się tuż przy stacji metra Flaminio.
• Pieszo: Plac znajduje się na północnym krańcu słynnej ulicy handlowej Via del Corso. Dojdziesz tam w około 10 minut spacerem ze Schodów Hiszpańskich (Piazza di Spagna). Spacer z Piazza Venezia do Piazza del Popolo zajmuje około 25 minut.

Na co zwrócić uwagę?

Kiedy najlepiej przyjść na Piazza del Popolo?

Zachód słońca to bezapelacyjnie najlepszy czas na wizytę, zwłaszcza jeśli połączysz spacer po placu z wejściem na wzgórze Pincio. Kiedy słońce zaczyna chylić się ku zachodowi, jego ciepłe, złote promienie oświetlają egipski obelisk oraz fasady bliźniaczych kościołów, a panorama Rzymu z tarasu widokowego zapiera dech w piersiach. Wieczorem plac często staje się sceną dla utalentowanych rzymskich artystów ulicznych.

Jeśli Twoim głównym celem jest spokojne podziwianie dzieł Caravaggia w bazylice Santa Maria del Popolo oraz przyjrzenie się architektonicznym detalom bez tłumów, wybierz poranek w środku tygodnia.

Piazza del Popolo

Niektóre miejsca w Rzymie są zaprojektowane tak, by od pierwszego spojrzenia rzucić turystę na kolana. Piazza del Popolo to absolutne arcydzieło urbanistyki, które przez stulecia pełniło funkcję oficjalnej wizytówki Wiecznego Miasta. To tutaj, przybywając od północy starożytnym traktem Via Flaminia, pielgrzymi, królowie i artyści po raz pierwszy stykali się z potęgą i pięknem Rzymu.

Ten monumentalny, geometryczny plac zachwyca harmonią neoklasycyzmu, dramatyzmem baroku i jedną z najpiękniejszych panoram Rzymu. Kryje w sobie jednak znacznie więcej niż tylko estetyczny zachwyt. To tutaj sztuka wielkich mistrzów, takich jak Caravaggio czy Bernini, przeplata się z dawnymi tajemnicami i genialnymi iluzjami optycznymi.

Choć współczesna nazwa Piazza del Popolo w dosłownym tłumaczeniu oznacza „Plac Ludowy” (wł. popolo – lud), jej geneza nie ma nic wspólnego z rzymskim plebsem ani demokracją. W rzeczywistości nazwa placu pochodzi z głębokiego średniowiecza, gdy w rejonie dawnej bramy miejskiej rósł gęsty gaj topolowy (łac. populus, wł. pioppo).

Zanim powstał owalny plac we współczesnej formie, sercem tego miejsca była Porta Flaminia (dzisiejsza Porta del Popolo). Wzniesiona w III wieku n.e. jako część Murów Aureliańskich, stanowiła główny punkt wjazdowy do miasta.

Najciekawsza historia wiąże się z rokiem 1655. Wtedy to do Rzymu zmierzała niezwykła ex-królowa Szwecji Krystyna Waza, która zszokowała Europę, abdykując, przechodząc na katolicyzm i wybierając Rzym na miejsce swojego „wygnania”. Aby powitać tak dostojnego gościa, sam Gian Lorenzo Bernini dokończył dekorację bramy, dodając charakterystyczne barokowe ślimacznice oraz herb papieża Aleksandra VII, opiekuna Krystyny. Napis nad łukiem do dziś wita podróżnych słowami: Felici faustoque ingressui („Dla szczęśliwego i pomyślnego wjazdu”).

Współczesny, zapierający dech w piersiach wygląd plac zawdzięcza XIX-wiecznemu architektowi. Giuseppe Valadier przeprowadził gruntowną przebudowę na początku dziewiętnastego stulecia. To on zamknął plac dwoma potężnymi, półkolistymi ramionami, nadając mu idealny, eliptyczny kształt. Valadier połączył też architekturę placu z naturą, projektując taras widokowy na przylegającym do placu wzgórzu Pincio, z którego roztacza się niezapomniany widok.

Stań plecami do bramy miejskiej i popatrz na południe. Zobaczysz jedno z najsłynniejszych założeń urbanistycznych świata – tzw. Rzymskim Trójząb (Il Tridente). Rozchodzą się stąd trzy kluczowe arterie Rzymu:

• Via del Corso (środkowa, prowadząca prosto do Piazza Venezia)
• Via del Babuino (po lewej, prowadząca do Piazza di Spagna)
• Via della Ripetta (po prawej, wiodąca w stronę Mauzoleum Augusta i Tybru)

Początek Trójzębu wyznaczają dwa spektakularne, pozornie identyczne barokowe kościoły: Santa Maria dei Miracoli oraz Santa Maria in Montesanto. Zaprojektowane przez Carlo Rainaldiego i ukończone przez Berniniego, stanowią genialną iluzję optyczną. Choć na pierwszy rzut oka wyglądają jak lustrzane odbicia, architekt musiał poradzić sobie z różną szerokością działek budowlanych. Jeśli przyjrzysz się uważnie, dostrzeżesz różnice. Kościół po prawej stronie (Santa Maria dei Miracoli) ma kopułę na planie ośmiokąta, natomiast kościół po lewej (Santa Maria in Montesanto) opiera się na rzucie dwunastokąta i ma eliptyczny kształt.

Gdzie ruszyć dalej?

Piazza del Popolo jest doskonałym punktem startowym do zwiedzania popularnych atrakcji Wiecznego Miasta.