Domus Aurea

Dlaczego warto tu przyjść?

Jeśli podczas zwiedzania chcesz odpocząć od rzymskich upałów, przyjdź do Domus Aurea. Zwiedzanie to nie tylko spacer po ciemnych podziemiach. Zakładając gogle w jednej z sal, zobaczysz, jak ponure dziś, betonowe ściany nagle pokrywają się lśniącym złotem, marmurem, freskami, a przed Tobą otwiera się widok na słoneczne ogrody i jezioro. To zapierające dech w piersiach doświadczenie.

Jak dotrzeć do Domus Aurea?

Dumus Aurea (Złoty Dom Nerona) znajduje się w centrum Rzymu na wzgórzu Colle Oppio, tuż obok Koloseum. Najwygodniej dotrzeć tu komunikacją miejską.

• Metro: Najbliższa stacja to Colosseo (linia B). Od stacji do wejścia dzieli Cię dosłownie 5-minutowy spacer.
• Autobus: W pobliżu Domus Aurea zatrzymują się linie autobusowe 75 (przystanek Colosseo Mb), oraz 85, 87, 117 (przystanek Labicana/Colosseo).
• Pieszo: Najłatwiej dojść tu z Koloseum. Obejdź amfiteatr od lewej strony i kieruj się lekko pod górę na wzgórze Colle Oppio (około 5 minut spacerem).

Na co zwrócić uwagę?

Zwiedzanie Domus Aurea

Zwiedzanie jest możliwe wyłącznie z przewodnikiem (często w małych grupach i z wykorzystaniem technologii VR). Wymagana jest wcześniejsza rezerwacja biletów.

W Domus Aurea panuje niska stała temperatura około 15°C i wysoka wilgotność. Warto zabrać ze sobą lekką kurtkę lub sweter.

Godziny zwiedzania

Zwiedzanie Domus Aurea możliwe jest w piątki, soboty i niedziele w godzinach od 09:30 do 17:00. Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim oraz włoskim.

Domus Aurea jest nieczynny w każdą pierwszą niedzielę miesiąca oraz w dniach 25 kwietnia, 2 czerwca i 4 listopada.

Bilety wstępu

Podane ceny biletów mogą być wyższe w czasie organizowanych w Muzeum wystaw czasowych. Do każdego biletu (nawet bezpłatnego doliczana jest obowiązkowa opłata przewodnicka w wysokości 8,00 €.

• bilet normalny: 18,00 €
• bilet ulgowy: 2,00 €

Bilet ulgowy przysługuje obywatelom Unii Europejskiej w wieku 18-25 lat. Bezpłatne wejście przysługuje osobom poniżej 18. roku życia, osobom niepełnosprawnym oraz ich opiekunom.

Ara Pacis (Museo dell’Ara Pacis)

Rzym skrywa pod swoją powierzchnią sekrety, które do dziś rozpalają wyobraźnię historyków i podróżników. Jednym z najbardziej fascynujących i ekstrawaganckich jest Domus Aurea (Złoty Dom Nerona). To gigantyczny, nigdy nieukończony kompleks pałacowy, który stał się symbolem megalomanii, niebywałego przepychu i ostatecznego upadku jednego z najbardziej kontrowersyjnych władców Imperium Rzymskiego. Choć po śmierci cesarza jego następcy zrobili wszystko, by wymazać tę budowlę z mapy Rzymu, jej podziemne pozostałości przetrwały i dziś stanowią jedną z najbardziej unikalnych atrakcji archeologicznych Wiecznego Miasta.

Historia Domus Aurea zaczyna się od wielkiej tragedii. W lipcu 64 roku n.e. Rzym nawiedził pożar, który przez kilka dni trawił drewnianą zabudowę stolicy, obracając w zgliszcza całe dzielnice. Cesarz Neron postanowił wykorzystać tę okazję w bezwzględny sposób. Oczyszczone przez ogień tereny w samym sercu miasta – rozciągające się pomiędzy wzgórzami Palatynu, Celio i Eskwilinu – przejął pod budowę swojej prywatnej rezydencji.

Prace budowlane ruszyły natychmiast i były prowadzone z niespotykanym dotąd rozmachem aż do śmierci cesarza w 68 roku n.e. Genialni rzymscy architekci, Sewerus i Celer, zaprojektowali kompleks, który nie przypominał tradycyjnej miejskiej zabudowy. Była to gigantyczna, wiejska willa (villa suburbana) przeniesiona siłą w sam środek wielomilionowej metropolii. Cała posiadłość zajmowała niewyobrażalny obszar około 100 hektarów.

Inwestycja ta od samego początku budziła wściekłość i ogromny sprzeciw zmęczonych podatkami Rzymian. Koszty budowy oraz szokujący luksus wykończenia wnętrz drenowały skarbiec państwa. Dość powiedzieć, że Neron spędził tu swój ostatni dzień życia w czerwcu 68 roku n.e., uciekając przed gniewem ludu i pretorianów, a samo przedsięwzięcie ze względu na swoją skalę nigdy nie zostało w pełni ukończone. Gdy cesarz po raz pierwszy wszedł do gotowych komnat, rzekł z dumą: „W końcu będę mógł mieszkać jak człowiek”.

Wzdłuż monumentalnej elewacji pałacu, rozciągającej się na długości blisko półtora kilometra, wzniesiono lśniące w słońcu portyki. Prowadziły one do gigantycznego, trapezoidalnego westybulu (przedpokoju), w którym stanął Colossus Neronis – wysoki na ponad 30 metrów, wykonany z brązu posąg przedstawiający samego Nerona z atrybutami boga słońca Heliosa.

Wnętrza pałacu kryły rozwiązania, o jakich świat wcześniej nie słyszał:

• Obrotowa sala jadalna (Coenatio Rotunda): Pokoje biesiadne posiadały sklepienia wyłożone płytkami z kości słoniowej. W trakcie uczt przesuwano je, by z góry, wprost na głowy biesiadników, sypać deszcz świeżych kwiatów i rozpylać drogocenne pachnidła. Największe wrażenie robiła jednak odkryta w części wschodniej sala na planie ośmioboku (sala oktagonalna) przykryta potężną kopułą. Sufit tej głównej sali jadalnej obracał się wolno wokół własnej osi, w dzień i w nocy, naśladując ruch ciał niebieskich.
• Lecznicze nimfajony i łaźnie: Pałacowe ogrody i wnętrza naszpikowane były fontannami i nimfajonami, do których skomplikowanym systemem akweduktów doprowadzano nie tylko słodką wodę, ale też słoną wodę prosto z Morza Tyrreńskiego oraz bogatą w minerały wodę siarczaną ze świętych źródeł w Albuli (dzisiejsze Tivoli).

Wnętrza pokrywały misterne sztukaterie, złocenia, inkrustacje z drogocennej pasty szklanej oraz olśniewające mozaiki. Co ciekawe, to właśnie tutaj po raz pierwszy w historii architektury zastosowano mozaiki nie na podłogach, lecz na sufitach, co wymagało niezwykłego kunsztu technicznego.

Sercem posiadłości były jednak tereny zielone. Wokół skrzydeł pałacowych rozciągały się sztuczne lasy, winnice, pastwiska i pola pełne dzikich oraz udomowionych zwierząt ze wszystkich zakątków Imperium. Centralnym punktem tego gigantycznego parku było wielkie, sztuczne jezioro otoczone budynkami imitującymi nadmorskie miasta.

Gdzie ruszyć dalej?

Domus Aurea leży w samym sercu antycznego Rzymu. Po odpoczynku od rzymskiego słońca warto udać się na dalsze odkrywanie Wiecznego Miasta.