Pizza w Rzymie może wyglądać zupełnie inaczej niż ta, którą znasz z polskich pizzerii albo z Neapolu. Zamiast grubego, miękkiego brzegu możesz dostać bardzo cienkie i chrupiące ciasto albo kawałek puszystej pizzy z dużymi pęcherzykami powietrza.
W Rzymie spotkasz przede wszystkim z pizza tonda romana oraz pizza al taglio. Obie są charakterystyczne dla rzymskiej kuchni, ale różnią się nie tylko wyglądem, lecz także sposobem przygotowania i jedzenia.
Pizza tonda romana – cienka i chrupiąca
Jeżeli w rzymskiej pizzerii zamówisz pizza romana, najczęściej chodzi właśnie o pizzę tonda, czyli okrągłą pizzę podawaną na talerzu. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest bardzo cienkie, mocno wypieczone i chrupiące ciasto. Rzymska tonda bywa nazywana scrocchiarella od charakterystycznego chrupania podczas jedzenia. W przeciwieństwie do pizzy neapolitańskiej ma bardzo niski brzeg, często niemal niewidoczny. Ciasto jest rozwałkowywane bardzo cienko, co pozwala uzyskać jego charakterystyczną strukturę.
Co znajdziesz na pizzy tonda?
Wybór dodatków jest bardzo duży. Oprócz klasycznych pizz, takich jak:
- Margherita – pomidor, mozzarella i bazylia,
- Marinara – pomidor, czosnek, oregano i oliwa,
- Diavola – pomidor, mozzarella i pikantne salami,
Możesz spotkać pizze z warzywami, karczochami, grzybami, prosciutto, guanciale, pecorino czy innymi lokalnymi składnikami. Są również pizze bianche, czyli bez sosu pomidorowego. Podstawą jest wtedy zwykle oliwa, ser i inne dodatki.
W przypadku tondy dodatków nie powinno być jednak tak dużo, żeby przykryły charakterystycznie cienkie i chrupiące ciasto.
Ile kosztuje pizza tonda?
Pizza tonda zamawiana w pizzerii kosztuje zazwyczaj około 7–15 €, przy czym klasyczna margherita w zwykłej rzymskiej pizzerii często będzie bliżej dolnej granicy tego przedziału. Pizze z bardziej wyszukanymi składnikami, na przykład truflami czy owocami morza, mogą oczywiście kosztować więcej.
Pizza al taglio – pizza na kawałki
Drugi rzymski klasyk to pizza al taglio, czyli pizza na kawałki. Wypieka się ją w prostokątnych blachach. Po upieczeniu pizza jest krojona na kawałki, a klient wybiera interesujący go fragment. Współczesna pizza al taglio często ma wysokie, lekkie i mocno napowietrzone ciasto z chrupiącym spodem. Wysoka hydratacja ciasta pozwala uzyskać duże pęcherzyki powietrza.
To właśnie pizza al taglio jest jedną z najlepszych opcji na szybki lunch podczas zwiedzania Rzymu. Nie musisz siadać w restauracji. Wchodzisz do pizzerii, wybierasz kawałek, a obsługa waży go. Możesz zjeść kawałek pizzy w kilka minut i ruszyć dalej, zamiast przeznaczać godzinę na pełny obiad. Podczas zamawiania możesz powiedzieć na przykład: Un pezzo di questa, per favore (Poproszę kawałek tej).
Ile kosztuje pizza al taglio?
Cena jest zazwyczaj podawana za 100 gramów albo kilogram. Dlatego nie zdziw się, kiedy zobaczysz np. cenę 3 € za 100 g zamiast ceny za kawałek. Ostateczna cena zależy od tego, jak duży kawałek wybierzesz i jakie są na nim dodatki. Orientacyjnie za porcję można przyjąć około 2–5 €, choć w popularnych i bardziej ekskluzywnych miejscach może być drożej.
Pizza tonda czy al taglio – co wybrać?
Jeżeli chcesz usiąść wieczorem i zjeść klasyczną rzymską pizzę, wybierz pizzę tonda. Jeżeli jesteś w trakcie zwiedzania i potrzebujesz szybkiego, niedrogiego posiłku, wybierz al taglio. Warto spróbować obu rodzajów. To właściwie dwa zupełnie różne doświadczenia.
Pizza tonda
Pizza al taglio
Okrągła
Prostokątna
Bardzo cienka
Zwykle grubsza
Mocno chrupiąca
Chrupiący spód, miękki środek
Podawana na talerzu
Sprzedawana na kawałki
Najczęściej na sztuki
Najczęściej na wagę
Dobry wybór na kolację
Dobry wybór na szybki lunch
Pizza rzymska a neapolitańska – jaka jest różnica?
Najłatwiej zapamiętać to tak: Neapol = miękka i puszysta, Rzym = cienka i chrupiąca.
Pizza neapolitańska ma charakterystyczny, wyraźnie podniesiony i napowietrzony brzeg (cornicione) oraz miękkie ciasto. Oficjalne zasady Associazione Verace Pizza Napoletana określają ją jako miękką i sprężystą, z wyraźnie podniesionym brzegiem. Pizza tonda romana jest niemal jej przeciwieństwem: bardzo cienka, płaska i chrupiąca, z niewysokim brzegiem. Różnica nie sprowadza się jednak tylko do składników. Obie mogą mieć pomidora, mozzarellę, oliwę czy różne dodatki. Najważniejsza jest struktura ciasta i sposób jego przygotowania.
Pinsa romana – czy to też pizza rzymska?
Jeżeli w Rzymie zobaczysz w menu pinsa romana, nie zakładaj, że jest to po prostu kolejna nazwa klasycznej pizzy rzymskiej. Pinsa jest zwykle podłużna i owalna, a ciasto różni się od klasycznej tondy. W Rzymie możesz spotkać pinsę bardzo często, ale pizza tonda romana i pinsa romana to nie to samo.
