Cmentarz Niekatolicki

Dlaczego warto tu przyjść?

Cmentarz Niekatolicki w Rzymie ro idealne miejsce na złapanie oddechu i refleksję po intensywnym zwiedzaniu Koloseum czy Forum Romanum. Odwiedzisz tu groby ludzi, którzy ukształtowali XIX-wieczną wrażliwość Europy.

Jak dotrzeć na Cmentarz Niekatolicki?

Na Cmentarz Niekatolicki w Rzymie najwygodniej dotrzeć metrem. Stacja metra znajduje się 400 metrów od cmentarza. Alternatywnie możesz skorzystać z pociągu podmiejskiego lub licznych autobusów

Metro

Skorzystaj z linii metra B (niebieskiej) i wysiądź na stacji Piramide znajdującej się po drugiej stronie Piazza Ostiense, naprzeciwko cmentarza i Piramidy Cestiusza.

Autobus

W pobliże cmentarza dojeżdżają autobusy linii 23, 96, 715, 716, 769 oraz 780. Wysiądź na przystanku Ostiense-Piramide. Możesz również skorzystać z linii 75, 280, 719 i 775. Te autobusy zatrzymują się nieco dalej, na przystanku Marmorata/Caio Cestio.

Pociąg

Alternatywnie możesz skorzystać z pociągu podmiejskiego jadącego ze stacji Roma Termini i wysiąść na stacji Roma Porta San Paolo.

Zwiedzanie Cmentarza Niekatolickiego

Wejście na teren Cmentarza Niekatolickiego znajduje się przy ulicy Via Caio Cestio 6. Cmentarz podzielony jest na pięć głównych stref. Większość grobów na cmentarzu jest zazwyczaj ułożona w ponumerowanych rzędach , ale niektóre groby (na starym cmentarzu, z tyłu Piramidy Cestiusza), stanowią wyjątek od tej ogólnej zasady.

Wstęp jest bezpłatny. Mile są jednak widziane ofiary w wysokości minimum 5 € przeznaczone na utrzymanie cmentarza.

Godziny otwarcia

• od poniedziałku do soboty: od 09:00 do 17:00 (ostatnie wejście o 16:30)
• niedziele i święta: od 09:00 do 13:00 (ostatnie wejście o 12:30)

Na co zwrócić uwagę?

Grób Johna Keatsa

Angielski poeta John Keats przed śmiercią poprosił, by na jego nagrobku nie umieszczać nazwiska. Wyryto jedynie zdanie: „Here lies One Whose Name was writ in Water”.

Grób Percy’ego Bysshe Shelleya

W grobie spoczywa tylko serce poety, a na nagrobku wykuto cytat z „Burzy” Szekspira: „Nothing of him that doth fade, but doth suffer a sea-change into something rich and strange”.

Grób Augusta von Goethego

Spoczywa tu jedyny syn Johanna Wolfganga von Goethego . Zmarł podczas podróży do Rzymu w 1830 roku. Na jego nagrobku umieszczono medalion z profilem oraz napis: „Syn Goethego”.

Grób Karla Brullova

Brullov, genialny malarz wyznaczający trendy rosyjskiego klasycyzmu i romantyzmu, zmarł pod Rzymem w 1852 roku. Jego pomnik nagrobny to małe dzieło sztuki rzeźbiarskiej.

Anioł Smutku

Pomnik stworzony przez amerykańskiego rzeźbiarza Williama Wetmore’a Story dla swojej żony. Przedstawia anioła rzucającego się w akcie absolutnej rozpaczy na kamienny ołtarz.

Cmentarz Niekatolicki (Cimitero Acattolico per gli Stranieri di Roma)

Tuż za plecami monumentalnej Piramidy Cestiusza kryje się miejsce, do którego dociera niewielu turystów, a które bez wątpienia jest jednym z najbardziej sugestywnych i poruszających punktów na mapie Wiecznego Miasta. Cmentarz Niekatolicki, znany również jako Cmentarz Protestancki lub Angielski, to urzekająca oaza ciszy. Zamiast rzymskiego zgiełku znajdziesz tu cień cyprysów, dywany z bluszczu, śpiew ptaków i dziesiątki leniwych kotów, które założyły tu swoją oficjalną kolonię. Pod tym sielankowym obrazem kryje się jednak fascynująca i dramatyczna historia walki o prawo do wiecznego spoczynku.

Historia tego miejsca to opowieść o religijnych podziałach dawnego Rzymu. Surowe normy Kościoła katolickiego przez stulecia kategorycznie zabraniały grzebania osób innych wyznań w poświęconej ziemi. Zakaz ten obejmował nie tylko protestantów, Żydów czy prawosławnych, ale także samobójców oraz aktorów. Zmarłych „heretyków” spychano na sam krańce miasta, na nieogrodzony, bagnisty teren Testaccio tuż obok Piramidy Cestiusza.

Początki cmentarza sięgają 1716 roku, kiedy papież Klemens XI wyraził zgodę na pochówek członków wygnanego ze Szkocji, katolickiego (ale jakże problematycznego politycznie) rodu Stuartów oraz ich protestanckich dworzan. Przez ponad wiek sytuacja była jednak dramatyczna. Purytańskie społeczeństwo Rzymu nie akceptowało innowierców. Pogrzeby mogły odbywać się wyłącznie nocą, aby nie prowokować ataków ze strony religijnych fanatyków. Zrozpaczonym rodzinom zdarzało się chować bliskich w pośpiechu, w blasku pochodni, nierzadko pod eskortą.

Dopiero w 1821 roku dyplomatyczny nacisk ze strony niekatolickich krajów Europy zmusił Kurię Rzymską do oficjalnego erygowania cmentarza oraz zapewnienia mu prawnej ochrony. Teren w końcu ogrodzono, kładąc kres nocnej partyzantce.

Z biegiem lat ta niegdyś wyklęta ziemia stała się elitarną nekropolią, na której spoczęło ponad 6000 osób. To prawdziwie międzynarodowe i międzyreligijne miasto umarłych. Obok Anglików i Niemców leżą tu Amerykanie, Skandynawowie, Rosjanie, Grecy, a także obywatele Dalekiego Wschodu. Wyznaniowo panuje tu absolutny pluralizm: poza krzyżami protestanckimi i prawosławnymi znajdziesz tu symbole islamu, buddyzmu, konfucjanizmu, a nawet starożytnego zaratusztrianizmu. Przede wszystkim jednak jest to miejsce spoczynku genialnych umysłów.

Gdzie ruszyć dalej?

Po zakończeniu spaceru po cmentarzu koniecznie obejrzyj stojącą obok Piramidę Cestiusza. Jeśli chcesz zmienić klimat skorzystaj z pociągu podmiejskiego (stacja Ostiense) i jedź nim na Zatybrze (stacja Roma Trastevere).